Een goed gepolijste driehoek

B9 11736. NRC Handelsblad, interview met beeldend kunstenaar Ger van Elk, zaterdag  15 september 2012. Een prachtig citaat om een tentamencasus op te baseren:  

„Well Polished Floor Sculpture is maar twee keer uitgevoerd, in 1969 en in 2010, allebei in het Stedelijk Museum. Ik maakte het voor de tentoonstelling Op losse schroeven, georganiseerd door Wim Beeren, toen conservator in het Stedelijk. Het bestaat, zoals de titel zegt, uit een driehoek goed in de was gezet parket. Het werk werd niet aangekocht door het Stedelijk. Belachelijk, maar Edy de Wilde was toen directeur en die zag er niet veel in. De Wilde hield vooral van olieverf, van impressionisme en andere Franse schilderkunst.

Nadat Beeren in 1978 directeur van het Boijmans in Rotterdam was geworden, kocht hij het concept aan. Dat was een certificaat, een recept hoe dat ding te maken. Het is nooit meer uitgevoerd. Tot Ann Goldstein het wilde installeren op haar eerste tentoonstelling in het Stedelijk, Taking Place. Maar het werk zat dus in de collectie van het Boijmans. Niemand doet er wat mee, dacht ik. Dus we installeren het toch en zetten erbij dat het een bruikleen is van het Boijmans”