Raadsheer Hoge Raad over UsedSoft/Oracle

B9 11621. Coen E. Drion, Raadsheer in de  Hoge Raad: Tweedehands software. Kort commentaar bij. HvJ EU Usedsoft/Oracle, B9 11413. (NJBlog.nl)

“De uitspraak is fijn voor consumenten en afnemers van software en verkleint de kloof tussen de juridische en de echte werkelijkheid. Zij is te verwelkomen. In deze tijd kan het geen kwaad om aldus te laten zien dat niet alles dat uit Europa komt, onmiddellijk met argwaan of misnoegen moet worden bejegend.”

 “Niet altijd gedragen we ons zoals het recht het zich voorstelt. Op civielrechtelijk terrein zijn de misschien meest sprekende voorbeelden van dergelijke burgerlijke ongehoorzaamheden te vinden op het gebied van het auteursrecht. Massaal downloaden, kopiëren of openbaren we muziek, beeldmateriaal en software – om maar wat auteursrechtelijk beschermde werkjes te noemen – en de rechthebbenden en hun politieagenten (de collectieve handhavingorganisaties) hebben het nakijken, gewonnen rechtszaak na gewonnen rechtszaak ten spijt. Terug moet dan worden gevallen op collectieve heffingssystemen, maar ook die wegen zijn niet zonder voetangels en klemmen (handhavingsproblemen nog daargelaten). In het schemergebied tussen dit soort vrij manifeste inbreuken en volstrekte lelieblankheid liggen vraagstukken op het terrein van het doorverhandelen van legale software, daar waar de toepasselijke licentieovereenkomsten en wellicht ook bepaalde distributierechten dit (zouden kunnen) verbieden. En juist hier heeft zich recent, vanuit Luxemburg, een kleine revolutie voltrokken die in de algemene juridische pers nog niet veel aandacht heeft mogen krijgen.
 
(…) Aldus heeft het hof in een klap de markt voor tweedehands software opengebroken, zonder daarbij de heilige huisjes van de contractsvrijheid, de eigendom en het eigen karakter van de licentieovereenkomst te sparen. Of dit alleen standaardprogrammatuur betreft, is niet geheel duidelijk, maar ik verwacht dat wel. Wat de implicaties zijn voor andere auteursrechtelijke werken, is evenmin helder nu de redenering van het hof sterk is toegespitst op de Softwarerichtlijn. Wel duidelijk lijkt dat situaties waarbij uitsluitend toegang tot software wordt gegeven, zoals bij Cloud-dienstverlening, onverlet worden gelaten. Verstrekking van gratis software valt, strikt genomen, eveneens niet onder de uitspraak, maar ik zie niet goed waarom niet ook in die situatie van uitputting sprake zou zijn. Anders is het hoogstwaarschijnlijk indien sprake is van tijdelijke licentiëring.

Lees het gehele artikel hier.