IJsjesmerkhouders niet in EU, recht van staat waar EUIPO is gevestigd van toepassing
24-12-2025 Print this page
Eindvonnis. Eisende partij heeft na tussenvonnis (IEPT20250723) nadere informatie verstrekt en haar vordering nader onderbouwd. Voldoende is komen vast te staan dat de ijsjes van het [familienaam]merk zijn beschermd. Spaanse recht. De kantonrechter wijst de vordering in conventie daarom toe. De vordering in reconventie wordt afgewezen.
De kantonrechter beoordeelt een geschil over de verkoop van ijsjes onder het merk [familienaam van A en B]. In een tussenvonnis kregen partijen de gelegenheid zich uit te laten over de bevoegdheid van individuele merkhouders om op te treden tegen merkinbreuk, is unanimiteit of meerderheid vereist voor licentieverlening, mede in het licht van een HvJEU Legea IEPT20230427. [Gedaagde] reageerde niet, waardoor niet is komen vast te staan dat zij gerechtigd was de ijsjes te importeren en te verkopen. Vaststaat dat het woordmerk [familienaam van A en B] als Uniemerk is beschermd voor onder meer ijsproducten en dat geen gezamenlijke licentie is verleend voor distributie binnen de EU.
Omdat geen van de vijf merkhouders woonachtig of gevestigd is in een lidstaat van de Europese Unie, is op grond van artikel 16 van Verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 19 van Verordening (EU) 2017/1001) het recht van toepassing van de staat waar het EUIPO is gevestigd, te weten Spanje.
Uit artikel 46 Spaanse Ley de Marcas volgt dat voor het verlenen van een licentie unanimiteit vereist is, maar dat individuele merkhouders wel zelfstandig mogen optreden tegen ongeoorloofd gebruik door derden. De verkoop van de ijsjes levert daarom merkinbreuk en onrechtmatig handelen op. [Gedaagde] is aansprakelijk voor de schade van [eiseres], vastgesteld op € 5.597,15 na verrekening. De reconventionele vordering wordt afgewezen. Daarnaast worden wettelijke rente, buitengerechtelijke incassokosten (€ 792,38) en proceskosten (€ 1.625,87) toegewezen.
