EHRM over publicatie details seksleven Finse premier in autobiografisch boek van diens ex

EHRM, Ruusunen v Finland, nr. 73579/10, 14 januari 2014.

Susan Ruusunen heeft een autobiografisch boek geschreven over de relatie van negen maanden die ze met de toenmalige premier van Finland had. In dit boek worden privézaken omtrent hun relatie omschreven, waaronder intieme aspecten van hun seksleven. De Finse rechter vond de uitlatingen die Ruusunen maakte over het seksleven met de premier ontoelaatbaar en veroordeelde haar tot een boete van € 300,-. Bij de strafrechtelijke veroordeling werd in aanmerking genomen dat een groot deel van de informatie reeds bekend was bij het publiek en dus toelaatbaar was. De premier had zelfs een eigen autobiografie geschreven. De intieme details over het seksleven van de premier waren echter onrechtmatig volgens de Finse rechter.

Voor het EHRM klaagt Ruusunen dat er een inbreuk was gemaakt op haar vrijheid van meningsuiting, zoals gewaarborgd in artikel 10 EVRM. Ze had slechts informatie gedeeld over haar eigen privéleven en daarmee informatie gedeeld over het privéleven van de premier en slechts geschreven dat twee personen gemeenschap hebben gehad. Het EHRM oordeelt dat de Finse rechter redelijkerwijs tot zijn oordeel kon komen:

51. [...] All domestic courts, and especially the Supreme Court, balanced in their reasoning the applicant’s right to freedom of expression against the former Prime Minister’s right to reputation, by considering them from the point of view of “pressing social need” and proportionality. The Supreme Court also narrowed down the scope of the problematic passages in the book. It enumerated only certain parts of the book which it considered to contain information falling within the core area of the private life of the former Prime Minister (see paragraph 14 above). The Supreme Court found that such information and hints and their unauthorised publication was conducive of causing the former Prime Minister suffering and contempt. According to the Supreme Court, it was thus necessary to restrict the applicants’ freedom of expression in this respect in order to protect the former Prime Minister’s private life.

52.  The Court finds this reasoning acceptable. The restrictions of the exercise of the applicant’s freedom of expression were established convincingly by the Supreme Court, taking into account the Court’s case-law. The Court recalls its recent case-law according to which the Court would require, in such circumstances, strong reasons to substitute its view for that of the domestic courts (see Von Hannover v. Germany (no. 2) [GC], cited above, § 107; and Axel Springer AG v. Germany [GC], cited above, § 88).

53.  Finally, the Court has taken into account the severity of the sanctions imposed on the applicant. The applicant was convicted under criminal law and was ordered to pay 20 day-fines amounting to 300 euros. No other sanctions or financial consequences were imposed. Moreover, the Court notes that, according to the domestic law, no entry of the conviction was made on the applicant’s criminal record as the sanction imposed only concerned a fine (see paragraph 19 above). The Court finds the sanction imposed reasonable (compare and contrast Flinkkilä and Others v. Finland, cited above, §§ 89-91; and Lahtonen v. Finland, no. 29576/09, § 78, 17 January 2012).

Lees het arrest hier.