Erwin Angad-Gaur (secretaris/directeur van Ntb en VCTN, en voorzitter van de Sena sectie Uitvoerend Kunstenaars), Reflecties, "De overheid heeft de sleutel", Sena Performers Magazine (3, 2018).
"Het inkomen van makers en werkenden in de cultuur staat hoog op de agenda van media en politiek. Minister van Cultuur Ingrid van Engelshoven sprak zich in juni zelfs uit met een concreet beleidsvoornemen: subsidie in de toekomst zal, wat haar betreft, alleen nog worden verstrekt als sprake is van een eerlijke beloning voor kunstenaars, vertelde zij tegen dagblad Trouw. “Je moet van je werk kunnen leven,” aldus de minister. “Net als in ieder ander beroep.”
Opvallend aan deze terechte aandacht voor wat inmiddels “de arbeidsmarktpositie van kunstenaars” is gaan heten, is dat het auteurs- en naburig recht, voor makers, voor bijvoorbeeld componisten en artiesten, maar ook voor beeldend kunstenaars, journalisten en voor fotografen, essentieel voor het verkrijgen van inkomen, de afgelopen jaren onderbelicht blijft in de politieke aandacht. Die politieke aandacht was er jarenlang wel, met voor- en nadelen, zoals ik in het vorige magazine schreef: politieke aandacht voor het auteursrecht was niet altijd louter positief.
Auteurscontractenrecht
Het belangrijkste resultaat van die periode van beleidsmatige en politieke aandacht was evengoed het Auteurscontractenrecht. Ruim drie jaar geleden, op 1 juli 2015, werd het ingevoerd: een wettelijke bescherming van auteurs en artiesten tegen wurgcontracten en onredelijke contractvoorwaarden. De bedoeling was makers niet langer aan het kortste eind te laten trekken, hen de ruimte te geven om te kunnen onderhandelen over goede voorwaarden en billijke vergoedingen. Vooralsnog zijn de effecten van de nieuwe wetgeving helaas beperkt. [...]"
Lees de opinie hier.
