BIE november/december 2016, p. 304-307, Edger Brinkman: "Sinds 1 mei 2007 bestaat er in Nederland de mogelijkheid om via een verzoekschrift een verbod te verkrijgen in zaken van intellectuele eigendom (IE). Het dient dan volgens artikel 1019e Rv te gaan om een "spoedeisende zaak, met name indien uitstel onherstelbare schade voor de houder van het recht van intellectuele eigendom zou veroorzaken". Artikel 1019e Rv vormt een implementatie van artikel 9 lid 4 van de Handhavingsrichtlijn. Reeds omdat het via een verzoekschrift gaat, is het ex parte verbod in IE-land een vreemde eend in de bijt. Afgezien van beslagrekesten en de weinig gebruikte procedure tot wijziging van een handelsnaam ex artikel 6 handelsnaamwet, komen we de verzoekschriftprocedure in zaken van IE eigenlijk niet tegen. Nog buitenissiger wordt het doordat een van de meest fundamentele beginselen van ons (civiele) recht al op voorhand wordt verlaten: het recht op wederhoor. Dit heeft een impact op de beoordeling van deze verzoeken. (...)"
