Journaliste onterecht veroordeeld voor uitlating over seksueel misbruik door lesassistent

EHRM 21 oktober 2014, Erla Hlynsdottir v IJsland

Publicatie. Verzoekster is een IJslandse journaliste (zie foto)die in 2007 een artikel heeft gepubliceerd over een opvallende strafzaak over seksueel misbruik. In het artikel zijn een aantal citaten opgenomen die van mevrouw A zouden zijn, waarin onder andere wordt gesteld dat het raar is dat, gezien het seksuele misbruik door mevrouw X en meneer Y, mevrouw X met kinderen mocht werken. Omdat deze uitspraak volgens de nationale rechters smadelijk is, en niet is bewezen dat deze uitspraak door mevrouw A is gedaan, is verzoekster veroordeeld tot een geldboete. Het Europese Hof van de Rechten van de Mens oordeelt dat het IJslandse hooggerechtshof artikel 10 EVRM heeft geschonden door op onjuiste gronden te oordelen dat verzoekster te kwader trouw of in strijd met journalistieke richtlijnen heeft gehandeld. Daarnaast is niet gebleken dat het hooggerechtshof verzoeksters recht op vrijheid van meningsuiting volgens de eisen uit de relevante jurisprudentie heeft afgewogen tegenover het recht van mevrouw X op haar reputatie.

72.  In these circumstances, having particular regard to the judicially established fact of Mrs X’s participation in the sexual activities in question, the Court is satisfied that there was a sufficient factual basis for the impugned allegation when viewed in the context of the article as a whole and the other statements referring to the nature of Mrs X’s activities that the Supreme Court rejected in her libel action (see paragraphs 58 and 65 above).

75.  In light of the above, the Court finds, in the concrete circumstances of the present case, that the Supreme Court did not base its judgment on relevant and sufficient grounds demonstrating convincingly that the applicant acted in bad faith or otherwise inconsistently with the diligence expected of a responsible journalist reporting on a matter of public interest. Moreover, and importantly, the Court reiterates that even assuming that the reasons adduced by the Supreme Court were relevant for the purposes of the interference in question, it has not been shown that the national court balanced the applicant’s rights to freedom of expression as a journalist and Mrs X’s rights to her reputation, in accordance with the established principles in the Court’s case-law, and thus examined thoroughly whether the measure imposed corresponded to a pressing social need. Consequently, the judgment of the Supreme Court was not based on sufficient grounds so as to constitute a proportionate measure under paragraph 2 of Article 10 of the Convention (see, for instance, Wizerkaniuk v. Poland, no. 18990/05, § 87, 5 July 2011; and Erla Hlynsdόttir, cited above, § 72).

There has accordingly been a violation of Article 10 of the Convention.

Lees het arrest hier.