B9 11807. Rechtbank Utrecht, 24 oktober 2012, LJN: BY2102. Eiseres tegen The Spectranetics Corporation c.s.
Octrooirecht. Vervolg op B9 11079 (beslagincident). Geschil over gestelde onderbetaling en verkeerde rapportage over af te dragen royalty's door gedaagde Spectranetics als licentienemer van enkele Amerikaanse octrooien (m.b.t. het gebruik van lasers voor het verwijderen van blokkades van (slag)aderen). De octrooien zijn inmiddels overgedragen aan eiseres, een Israëlische onderneming. De rechtbank oordeelt i.c. dat Spectranetics op grond van het toepasselijke Amerikaanse recht niet aansprakelijk is jegens eiseres voor eventuele onderrapportage en onderbetaling van licentievergoedingen.
2.31/32. De rechtbank moet derhalve de vraag beantwoorden of naar het recht van Virginia vereist is dat niet alleen de opzet bestond om te misleiden, maar dat de partij die de verkeerde voorstelling van zaken gaf, ook de opzet had om de persoon te misleiden die op de gegeven voorstelling van zaken heeft vertrouwd. De rechtbank beantwoordt die vraag bevestigend, en wel op grond van hetgeen hierna zal worden overwogen.
2.33. (…) Dit betekent dat voor aansprakelijkheid op grond van ‘actual fraud’ vereist is dat de persoon die de verkeerde veronderstelling van zaken geeft “de opzet heeft of reden heeft om te verwachten” dat een bepaald persoon of bepaalde groep van personen op de gegeven voorstelling van zaken zal vertrouwen. In de ‘Restatement’ wordt de mogelijkheid opengelaten dat aan dit vereiste ook is voldaan als “redelijkerwijs te voorzien was” dat de betreffende persoon of groep van personen op de gegeven voorstelling van zaken zou vertrouwen.
2.36. Voor een dergelijke conclusie is naar het oordeel van de rechtbank tenminste vereist dat Spectranetics Corporation wist van het bestaan van de Bonusregeling. Spectranetics Corporation kan alleen de opzet hebben gehad om [eiseres] te misleiden of reden hebben gehad om te verwachten of redelijkerwijs hebben voorzien dat [eiseres]/Lucre op de juistheid van de rapportages en betalingen zou vertrouwen, indien zij wist van het bestaan van een contractuele relatie tussen Interlase en [eiseres]/Lucre die meebracht dat de juistheid van die rapportage en betalingen van groot belang was voor [eiseres]/Lucre zelf (namelijk de koppeling van de bonus aan de ontvangen licentievergoedingen). Veronderstelde wetenschap (‘constructive knowledge’) ten aanzien van het bestaan van de Bonusregeling, waarop [eiseres] zich beroept, is dan ook niet voldoende. Nu [eiseres] niet (voldoende onderbouwd) heeft gesteld dat Spectranetics Corporation daadwerkelijk wetenschap had van het bestaan van de Bonusregeling, is ook de vordering op de grondslag van ‘actual fraud’ niet toewijsbaar.
Lees het vonnis hier.