Prejudiciële vragen over verstrekken van transparantiegegevens in apps voor bescherming van mediapluralisme

Verzoeker is de aanbieder van de audio-streamingdienst ‘LD’ voor muziek en podcasts. Verzoeker is buiten Duitsland gevestigd, maar is wel actief op de Duitse markt. Zij komt op tegen het besluit van de Duitse mediatoezichthouder, waarin wordt geëist dat LD transparantiegegevens publiceert over hoe zij content selecteren en presenteren (ter bescherming van mediapluralisme). Verzoekster stelt dat zij op basis van het oorsprongsbeginsel niet onderworpen mag worden aan strengere eisen dan die zijn vastgelegd in de lidstaat van vestiging. De rechter vraagt het Hof om uitleg van het oorsprongsbeginsel zoals vastgelegd in richtlijn 2000/31.

Zaak C-474/25 LD v Medienanstalt Berlin-Brandenburg

Partijen zijn het onder meer oneens over de vraag of § 93, leden 1 en 3, MStV, gelezen in samenhang met § 1, lid 8, eerste zin, MStV, waarop de Medienanstalt Berlin-Brandenburg het bestreden besluit heeft gebaseerd, in strijd is met het Unierecht wegens een schending van het land-van-oorsprongbeginsel zoals
vastgelegd in richtlijn 2000/31/EG (e-commerce-richtlijn, hierna: „ECRL”) en derhalve niet van toepassing is. Bovendien zijn partijen het niet eens over de verenigbaarheid van § 93, leden 1 en 3, MStV met artikel 27 van verordening (EU) 2022/2065 (hierna: „digitaledienstenverordening”).

Prejudiciële vragen (Minbuza):

1. Moeten artikel 1, lid 6, en artikel 3, leden 1 en 2, van richtlijn 2000/31/EG aldus worden uitgelegd dat zij in de weg staan aan nationale regelingen van een lidstaat die ertoe strekken de verscheidenheid van meningen te waarborgen en die aanbieders van intermediaire mediadiensten – dat wil zeggen aanbieders van diensten van de informatiemaatschappij waarbij onder meer journalistieke en redactionele inhoud van derden wordt samengevoegd, geselecteerd en op een algemeen toegankelijke wijze gepresenteerd zonder deze tot een totaalaanbod te combineren – verplichten om in hun applicaties bepaalde transparantiegegevens te verstrekken, ook al zijn de aanbieders van de intermediaire mediadiensten in een andere lidstaat gevestigd, maar zijn de aangeboden intermediaire mediadiensten ook bestemd voor gebruik in de lidstaat die de regelingen heeft vastgesteld?

 

2. Moet artikel 27 van verordening (EU) 2022/2065 aldus worden uitgelegd dat het geheel of gedeeltelijk in de weg staat aan nationale regelingen van een lidstaat die ertoe strekken de verscheidenheid van meningen te waarborgen en die aanbieders van intermediaire mediadiensten – dat wil zeggen aanbieders van diensten van de informatiemaatschappij waarbij onder meer journalistieke en redactionele inhoud van derden wordt samengevoegd, geselecteerd en op algemeen toegankelijke wijze gepresenteerd zonder deze tot een totaalaanbod te combineren – verplichten om in hun applicaties bepaalde transparantiegegevens te verstrekken?

Verwijzingsbeschikking via MinBuza en Zaak C-474/25 LD v Medienanstalt Berlin-Brandenburg