Project 15: Samenvoeging NMa, OPTA en CA en de stroomlijning der bevoegdheden

Mediaforum 2013-9, p. 210-216, Janneke Kohlen: "Op 1 april 2013 is de Autoriteit Consument en Markt (hierna: ACM) van start gegaan. Het Stroomlijningswetsvoorstel harmoniseert de verschillende wettelijke bevoegdheden van de voormalige toezichthouders OPTA, NMa en CA en vereenvoudigt procedures. In deze bijdrage bespreek ik de volgende onderwerpen: (i) informatie-uitwisseling (ii) behoud van de bezwaarfase en de beperkte duur van de schorsende werking daarvan, (iii) het openbaarmakingsregime en (iv) het beperken van het zwijgrecht. In al deze situaties is de wetgever doorgeschoten in zijn streven tot maximumharmonisatie, hetgeen ten koste gaat van de rechten en rechtsbescherming die ondernemingen zouden moeten toekomen. Dit komt in het bijzonder tot uitdrukking in artikel 7 lnstellingswet dat op de informatieuitwisseling ziet.

[...]De gevolgen voor de praktijk zijn niet te onderschatten. Het doel van de regering in het kader van de bezuinigingsoperatie wordt mogelijk bereikt (toezichthouden wordt in ieder geval vele malen makkelijker gemaakt) maar dit gaat ten koste van de waarborgen die ondernemingen zouden moeten toekomen wanneer zij onderwerp van onderzoek of toezicht zijn. De door de ACM verkregen informatie kan vrijelijk worden uitgewisseld binnen de ACM zonder dat de proportionaliteit van de uitwisseling in het betreffende geval hoeft te kunnen worden aangetoond, bij onderzoeken heeft de ex-werknemer geen zwijgrecht meer, de ACM kan bij ieder onderzoek de woning betreden van natuurlijke personen, de boete voor zeer ernstige overtredingen wordt openbaar gemaakt zonder dat daarvoor nog een belangenafweging aan voorafgaat en vervolgens moet de boete worden betaald wanneer de termijn voor bezwaar (24 weken) is verstreken. Al met al aanzienlijke wijzigingen die eigenlijk alle ondernemingen kunnen raken die in Nederland economische activiteiten verrichten. Het is te hopen dat ondernemingen, en de organisaties die hen in het wetgevingstraject vertegenwoordigen, op tijd signaleren welke risico's dit wetsvoorstel in zich bergt voor hun rechtspositie in sanctietrajecten en daarvoor de nodige aandacht vragen van volksvertegenwoordigers in de Tweede en daarna de Eerste Kamer. Daarbij moet worden bedacht dat het in de praktijk regelmatig voorkomt dat sancties ten onrechte blijken te zijn opgelegd, openbaarmaking onrechtmatig is, overtredingen niet bewezen kunnen worden of onderzoek nergens toe leidt."