Rechtbank van koophandel Brussel, 2 september 2013, Bacardi v Alcimex.
Merkenrecht. Bacardi meent dat Alcimex, een Belgische groothandelaar in sterke dranken, inbreuk maakt op haar Benelux- en Gemeenschapsmerken door zonder haar toestemming flessen rum waarop de Bacardi-merken waren aangebracht te verhandelen in de EER en vordert onder meer een stakingsverbod.
De tegenvordering van Alcimex, betreffende schorsing van de procedure tot (de vreemde eiser) Bacardi borg heeft gesteld voor de betaling van de uit het geding voortvloeiende kosten en schadevergoedingen waarin zij zou kunnen verwezen, wordt afgewezen: niet kan worden aangenomen dat een gereputeerde vennootschap als Bacardi met zustervennootschappen overal ter wereld onvoldoende waarborgen zou kunnen bieden.
Er vindt voorts geen omkering van de bewijslast ter zake van de uitputting plaats: Alcimex heeft niet aangetoond dat de toepassing van de gewone bewijsregels een reëel gevaar zou creëren van afscherming van nationale markten. Het bewijs van uitputting rust derhalve op Alcimex: Alcimex moet hiertoe een toereikende en transparante boekhouding voeren. Bij gebreke hiervan ontneemt Alcimex zich het middel om de plaats van de eerste in omloopbrenging van het product te kunnen bewijzen en moet zij hiervan dan ook de gevolgen dragen.
De vorderingen van Bacardi worden toegewezen: er is sprake van merkinbreuk in de zin van artikel 2.20(1)(a) BVIE en 9(1)(a) GMeV, nu Alcimex flessen rum met daarop de Bacardi-merken verhandelt en het daartoe in voorraad houdt terwijl zij niet kan aantonen dat deze flessen met toestemming van Bacardi in de EER in de handel zijn gebracht. De chaotische boekhouding van Alcimex mag geen vrijgeleide zijn om aan haar bewijslast te ontsnappen. Alcimex heeft overigens door (het aanvaarden van) de verwijdering van de identificatiecodes van de betrokken producten zichzelf het middel ontnomen om uitputting te kunnen bewijzen.
Lees het vonnis hier.
