Vier vragen over het auteursrechtelijke handhavingsvraagstuk

B9 11965. Voorpublicatie uit het vrijdag te verschijen Sena Performers Magazine (nr 4, 2012): Enerzijds/Anderzijds. Vier vragen over het auteursrechtelijke handhavingsvraagstuk aan Ot van Dalen van Bits of Freedom en Paul Solleveld, voorzitter van het Platform Creatieve Media Industrie.

Is een auteursrecht denkbaar dat beide belangen beschermt?  Is het blokkeren van websites een redelijke (uiterste) maatregel of  een stap te ver? Kan handhaving überhaupt ooit wel effectief en aanvaardbaar zijn, zolang het online legale aanbod niet compleet is? Is het een goede oplossing om zowel het commerciële aanbod voor on demand streaming diensten, als het peer-to-peergebruik te legaliseren door collectieve vergoedingssystemen in te voeren?

De vergelijking tussen de antwoorden van Van Dalen en Solleveld op die laatste vraag geeft aan dat het einde van het debat nog niet in zicht is:

Ot van Dalen: “Dat is een voorstel waarover we een serieus debat moeten voeren. Het nadeel is natuurlijk dat ook mensen die geen grote downloaders zijn, gedwongen worden om mee te betalen. Maar daartegenover staat het voordeel dat het een simpele maatregel is, die bovendien – zo lijkt het – in overeenstemming met Europees recht is. Maar het is hoog tijd dat we daarover een debat voeren in plaats van onze energie te richten op verdere handhaving van auteursrecht zoals het kabinet lijkt te willen met steun van de PvdA. Daarmee beperk je immers de verspreiding van werken en rechthebbenden krijgen er nog altijd geen vergoeding door.”

Paul Solleveld:“Het on demand gebruik kan niet in een vergoedingssysteem worden geregeld. Het betreft primaire exploitatie en dat regelen partijen direct. Artiesten en producenten hebben hierover onderling afspraken die in het platencontract staan. Volgens EU-recht is een dergelijk systeem alleen mogelijk op basis van vrijwilligheid. Het zijn exclusieve rechten. Bovendien - als het ook voor peer to peer zou gelden - zou op die manier illegaal aanbod worden gelegaliseerd, zonder dat de aanbieders rekening houden met voorwaarden die rechthebbenden stellen bijvoorbeeld op het gebied van kwaliteit. Dat is onwenselijk. Het zou de doodsteek zijn voor de huidige legale diensten. Maar ook onnodig, gezien het huidige aanbod.”

Lees het gehele artikel hier.