Restaurant Ivy mag niet langer haar naam gebruiken en receptenboek verkopen

Geen inbreuk op merk "The Ivy" op grond van artikel 9(1)(a) GMeV door tekens "Restaurant Ivy" en "Ivy", nu geen sprake is van identieke tekens. Onvoldoende onderbouwd dat slechts sprake is van handelsnaamgebruik van voornoemde tekens. Wel verwarringsgevaar tussen merk en beide tekens voor restauratiediensten, gezien de overeenstemming van het kenmerkende "Ivy" en de afwezigheid van meer dan slechts ondergeschikte en/of beschrijvende verschillen, gelijke totaalindruk, soortgelijkheid van diensten en onbestreden onderscheidende kracht van het merk. Combinatie van woord "Ivy" met beeldelementen, bestaande uit klimopbladeren, op receptenboek van gedaagde wijst op gebruik van het woordelement als onderdeel van een onderscheidingsteken en niet slechts een beschrijvend onderdeel van een (boek)titel, zodat ook hier sprake is van merkinbreuk.

MERKENRECHT

Eiseres Caprice is eigenaresse van het restaurant “The Ivy” in Londen en heeft onder dezelfde naam een receptenboek gepubliceerd. Caprice is houdster van het Gemeenschapswoordmerk “THE IVY” en het internationale woordmerk “IVY”. Gedaagde Restaurant Ivy drijft onder de naam “Restaurant Ivy” een restaurant in Rotterdam en heeft een receptenboek genaamd “IVY 2010 Contemporary Cooking” samengesteld. Caprice stelt nu dat gedaagde met gebruik van het teken “Ivy” alsmede het verhandelen van haar receptenboek inbreuk maakt op haar merkrechten.

Ten aanzien van het Gemeenschapsmerk: Het beroep op artikel 9(1)(a) GMeV faalt, nu de door gedaagde gebruikte tekens “Restaurant Ivy” en “Ivy” niet identiek zijn aan het gemeenschapsmerk van Caprice, “THE IVY”. Op grond van de door Caprice overgelegde en onbestreden voorbeelden van gebruik staat vast dat het gebruik van deze twee tekens niet in alle gevallen slechts verwijzen naar de onderneming en dus enkel sprake zou zijn van handelsnaamgebruik, maar dat dit gebruik kennelijk (ook) dient om een verband te leggen voor het relevante publiek tussen de onderneming en de door de onderneming geleverde restaurantdiensten.

Gelet op de overeenstemming van het kenmerkende “Ivy” in de tekens en het merk en de afwezigheid van meer dan slechts ondergeschikte (“the”) en/of beschrijvende (“restaurant”) verschillen, is sprake van overeenstemming. Deze overeenstemming in aanmerking nemende, evenals de gelijke totaalindruk, de soortgelijkheid van de diensten en de onbestreden onderscheidende kracht van het merk, is het te verwachten dat het relevante publiek kan denken dat het restaurant in Rotterdam in een of ander verband staat met het restaurant in Londen. Er is derhalve sprake van verwarringsgevaar, zodat sprake is van merkinbreuk in de zin van artikel 9(1)(b) GMeV.

Ten aanzien van het internationale merk: De combinatie van het woord “Ivy” met beeldelementen die bestaan uit klimopbladeren op het receptenboek van gedaagde, wijzen op gebruik van “Ivy” als onderdeel van een logo, een onderscheidingsteken. Door gedaagde is onvoldoende onderbouwd aangevoerd waaruit volgt dat het relevante publiek dit slechts zal opvatten als beschrijvend onderdeel van een (boek)titel. Ook hier is dus sprake van merkinbreuk (artikel 9(1)(a) GMeV).

De vorderingen (verklaring voor recht, inbreukverboden, opgave, vernietiging van voorraad inbreukmakende receptenboeken en schadevergoeding en/of winstafdracht) worden toegewezen.1019h Rv proceskosten: € 21.380,68.

IEPT20130424, Rb Den Haag, Caprice v Restaurant Ivy