Aanwezigheid van kamerlid in beide kamers van beroep leidt tot nietigverklaring van besluit

Gemeenschapsmerk – Beroep door de aanvrager van het woordmerk „ALPHAREN” voor waren van klasse 5 ingesteld en strekkende tot vernietiging van beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM houdende verwerping, voor de tweede maal, van het beroep tegen de gedeeltelijke weigering van de oppositieafdeling om dit merk in te schrijven in het kader van de oppositie die door de houder van de nationale woordmerken „ALPHA D3” voor waren van klasse 5 is ingesteld, na de gedeeltelijke vernietiging van de aanvankelijke beslissing bij het arrest van het Gerecht in zaak Ineos Healthcare/BHIM - Teva Pharmaceutical Industries (ALPHAREN).

Het beroep wordt toegewezen, en de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM wordt vernietigd. Met zijn eerste middel stelt Cytochroma dat het BHIM in overtreding was (van Verordening nr. 216/96), aangezien een van de leden van de tweede kamer van beroep ook in de eerste kamer van beroep aanwezig was, en dus deel heeft genomen in het maken van het besluit. Bovendien was zij de rapporteur voor beide beslissingen. Op grond hiervan moet de beslissing worden vernietigd. Het BHIM heeft vervolgens wel alsnog de andere aangevoerde middelen onderzocht, maar die middelen slagen niet. Grieven geuit op redenen die zijn opgenomen in een besluit voor de volledigheid kunnen niet leiden tot de nietigverklaring van dit besluit en zijn daarom niet effectief.

30 Furthermore, it must be borne in mind that Article 1(d) of Regulation No 216/96, relating to the referral of a case following a ruling of the Court of Justice, does not prohibit the referral of a case, after the annulment of a decision by the General Court, to the same Board of Appeal, but provides that, if there is a referral to another Board of Appeal, none of the members of that Board must have been party to the decision. Similarly, the procedure to be followed in the case of an exclusion or objection is set out in Article 3 of Regulation No 216/96. It follows that OHIM cannot claim that Article 1(d) of Regulation No 216/96 must be interpreted in the light of Article 137 of Regulation No 207/2009.

31 Lastly, it is beside the point in the present case for OHIM to argue that that irregularity should not result in the annulment of the contested decision because it has not been shown that, but for that irregularity, the decision would have been different. Given that the composition of the Board of Appeal adopting a decision is a stage prior to the taking of the decision and that it has a crucial influence on the content of that decision, it is not possible either to affirm or to deny that the replacement of a member of a Board of Appeal means that the decision which that Board has to take will be different. OHIM’s arguments relating to the effect of the infringement of Article 1(d)(2) of Regulation No 216/96 on the content of the contested decision are therefore wholly speculative in the present case.

32 The present plea must therefore be upheld and the contested decision must be annulled. Given, however, that if OHIM is confronted merely with a finding that that unlawful aspect vitiates the contested decision, it will simply give a decision in the present case by means of a Board of Appeal of another composition, the Court considers it appropriate to examine the other pleas put forward by Cytochroma Development.

Lees het arrest hier.