Filmmaakster heeft in leningsovereenkomst stilzwijgende licentie aan RMF verleend

Uit leningsovereenkomst tussen partijen en overige omstandigheden van geval is af te leiden dat eiseres een stilzwijgende licentie voor haar film aan RMF heeft verleend: het is evident dat RMF niet kan voldoen aan haar verplichting zich in te spannen voor distributie van film zonder deze te verveelvoudigen en openbaar te maken. RMF heeft derhalve geen inbreuk op haar auteursrecht gemaakt door deze film op te nemen op verzamel-dvd, te vertonen op filmfestival en te plaatsen op website. Eiseres is haar verplichtingen uit leningsovereenkomst niet nagekomen, maar het is naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid onaanvaardbaar dat eiseres wordt veroordeeld tot terugbetaling, nu RMF zich enkel jegens eiseres (en niet andere producenten) beroept op haar bevoegdheid tot vervroegde opeising van geldlening.   

AUTEURSRECHT - OVEREENKOMST

Stichting Rotterdam Media Fonds (RMF) is in 2006 gestart met het project Kort Rotterdams, met als doel bekendheid te geven aan Rotterdamse filmmakers op festivals, tv en in de bioscoop. RMF stelt daartoe jaarlijks aan vijf jonge filmmakers een lening van € 39.500 ter beschikking voor het maken van een korte film van 5-7 minuten. Eiseres heeft zich in 2006 met haar eerste filmproject (de Film) hiervoor ingeschreven en is vervolgens geselecteerd voor deelname. In dit kader hebben eiseres en RMF een leningsovereenkomst gesloten, waarin hun wederzijdse rechten en verplichtingen (ook t.a.v. de Film) is vastgelegd. Nadien heeft RMF de Film opgenomen op een verzamel-dvd, vertoond op een festival en geplaatst op haar website. Eiseres vordert nu een inbreukverbod en vergoeding van de ten gevolge van de inbreuk door haar geleden schade. In reconventie vordert RMF een verklaring voor recht dat eiseres haar verplichtingen uit de leningsovereenkomst niet is nagekomen en vervroegde terugbetaling van de lening.

De rechtbank oordeelt dat uit het samenstel van bepalingen in de leningsovereenkomst en het bijbehorende reglement, alsmede uit de overige omstandigheden van het geval, is af te leiden dat eiseres een stilzwijgende licentie aan RMF heeft verleend. Het is namelijk evident dat RMF niet kan voldoen aan haar verplichting zich in te spannen voor distributie van de Film zonder deze te verveelvoudigen en openbaar te maken. Bovendien is promotie van de Film en haar maker door (een gevestigde instelling als) RMF vooral in het belang van eiseres, nu het haar debuutfilm betreft en zij waarschijnlijk nog geen naamsbekendheid genoot in de filmwereld. Daarbij komt dat RMF aan eiseres een geldlening heeft verstrekt tegen onzakelijke voorwaarden en het vast gebruik was dat RMF filmmakers hielp met het vergroten van hun naamsbekendheid en het promoten van hun films door deze (in beperkte mate) aan het publiek te vertonen en op dvd uit te brengen. RMF heeft derhalve geen inbreuk gemaakt op het auteursrecht van eiseres op de Film en haar vorderingen dienen dan ook te worden afgewezen.

In reconventie concludeert de rechtbank dat eiseres inderdaad haar verplichtingen niet is nagekomen, door zonder voorafgaande toestemming van RMF derden in te schakelen als distributeur. Het is echter naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid onaanvaardbaar dat eiseres wordt veroordeeld tot terugbetaling, nu RMF zich enkel jegens eiseres beroept op haar bevoegdheid tot vervroegde opeising van de geldlening, zoals neergelegd in de overeenkomst. RMF heeft niet weersproken dat andere producenten die in het kader van dit project een film hebben gemaakt, geen toestemming hebben gevraagd voor het aangaan van distributieovereenkomsten met derden, noch dat zij deze producenten niet heeft aangesproken tot terugbetaling van de lening. Voorts zou de veroordeling een grote bedreiging vormen voor een tot dan toe succesvolle exploitatie van de Film en dit gevolg treft alleen eiseres. 1019h Rv proceskosten: € 37.476,79 (in conventie).

IEPT20131113, Rb Rotterdam, RMF