Boek “Iedereen kan schilderen” niet onrechtmatig jegens vader auteur: Hans Kostons is romanfiguur en kan niet één op één met eiser worden vereenzelvigd. Boek ook niet onrechtmatig door interview waarin gedaagde stelt dat Hans Kostons op eiser lijkt: vermeld dat genoemde gebeurtenissen deels fictie zijn
PUBLICATIE
Eiser is de vader van gedaagde. Gedaagde heeft het boek “Iedereen kan schilderen” geschreven, waarin een van de hoofdpersonen de vaderfiguur Hans Kostons is. Hans Kostons wordt zeer negatief omschreven in het boek. In een interview in De Volkskrant heeft gedaagde gesteld dat de familie uit het boek op haar eigen familie lijkt. Eiser vordert het uit de handel nemen van het boek, rectificatie en een verbod tot het doen van negatieve uitlatingen over eiser in het kader van het boek. De vorderingen worden afgewezen.
Volgens de voorzieningenrechter is het boek niet onrechtmatig jegens eiser. Het boek vermeldt dat het om een werk van fictie gaat en er bestaan een aantal duidelijke verschillen tussen eiser en Hans Kostons. Hans Kostons is en blijft derhalve een romanfiguur die niet één op één met eiser te vereenzelvigen is. Dat gedaagde zich voor het beschrijven van het personage van Hans Kostons heeft laten inspireren door eiser en in interviews heeft verklaard dat veel in het boek overeenkomt met de werkelijkheid zoals zij die ervaart, maakt dat niet anders en behoort tot haar artistieke vrijheid
Ook de door gedaagde gegeven interview maakt het boek niet onrechtmatig. In het interview vermeldt gedaagde dat het gaat om werkelijke gebeurtenissen, aangemengd met fictie. Het lezerspubliek kan dus op basis van het interview in De Volkskrant niet bepaalde persoonlijkheidskenmerken of handelingen van Hans Kostons aan eiser toeschrijven, omdat het steeds denkbaar is dat het bewuste kenmerk of de betreffende handeling door [gedaagde] is bedacht. Zelfs indien dat wel het geval zou zijn kan niet worden geoordeeld dat het boek onrechtmatig is, omdat eiser onvoldoende aannemelijk heeft gemaakt dat het boek ernstige, niet op feiten gebaseerde beschuldigingen bevat aan zijn adres. Met gedaagde is de voorzieningenrechter van oordeel dat dan een beoordeling van de gehele inhoud en context van het boek is vereist, terwijl eiser er uitdrukkelijk voor heeft gekozen om het boek zelf niet als productie in het geding te brengen.
