Verzoekster niet bevoegd om nietigverklaring Gemeenschapsmerk "URB" te verzoeken

Beroep tegen de afwijzing van het nietigheidsverzoek van het Gemeenschapsmerk “URB” geregistreerd voor waren en diensten van de klassen 4, 6 to 9, 11, 12, 16, 17, 35, 37 and 39 to 42 op basis van het Roemeense merk “URB” en het Roemeense collectieve woordmerk “URB”, geregistreerd voor waren en diensten van klassen 6, 7, 35 en 42 en internationaal beeldmerk “URB” geregistreerd voor waren en diensten van klassen 6 en 7.

Het beroep wordt afgewezen. Het GEU oordeelt dat het BHIM gelijk had dat verzoekster niet bevoegd was op grond van artikel 53(1)(a) Gemeenschapsverordening de nietigverklaring van het Gemeenschapsmerk “URB” te verzoeken, aangezien hij niet had aangetoond dat hij hiervoor toestemming van de houder van de eerdere collectieve merken had gekregen. Artikel 22(3) is niet van toepassing op een nietigheidsverklaring, maar op een inbreuk. Hetzelfde geldt voor het Roemeense recht dat de eiser aanhaalt. Het argument dat interveniënt het merk te kwader trouw heeft geregistreerd wordt verworpen. Verzoekster heeft niet aangetoond dat het de intentie van interveniënt was om het merk uit te sluiten van de markt.

37. In this case, it is not disputed that the Romanian bearing production undertakings were originally State owned. The bearings were marketed throughout the world under the collective trade marks URB held by Centrala industriala de rulmanti si organe d’asamblare (CIROA, industrial plant for bearings and industrial fasteners), which was the department of the Ministry for Industry responsible for coordinating Romanian bearings producers. Once the process of privatisation was under way, CIROA’s assets were transferred to S.C. URB, a private company which, as was stated in paragraph 6 above, was the proprietor of the earlier trade marks. However, several companies, including the applicant and S.C. Rulmenti SA Barlad, a company of which the intervener is the vice-president, were authorised to use the earlier collective trade marks.

38. However, it is not apparent from the documents before the Court that the applicant was still entitled to use the earlier collective trade marks at the time when the intervener filed his application for a Community trade mark. It is apparent both from the written submissions of OHIM and from the decision of the Cancellation Division that, in 2002 the Regulament de utilizare al marcii (Romanian regulation on the use of the earlier collective trade marks) was amended and that, following that amendment, that regulation no longer contained the list of undertakings authorised to use those collective trade marks. Thus, Article 2 of the amended version of that regulation provides that third parties would have the right to use the collective trade marks only under a franchise agreement managed by the registered proprietor of those trade marks. In contrast to S.C. Rulmenti Barlad, the applicant was not party to such an agreement, which means that from 2002 onwards it was no longer entitled to use the earlier collective trade marks.

Lees het arrest hier.