Bindend adviseur buiten opdracht getreden door zich over auteursrecht uit te spreken
21-10-2015 Print this page
Niet gebleken dat aan bindend adviseur opdracht is gegeven om zich over auteursrecht uit te spreken: gebondenheid aan advies (voor zover buiten de opdracht) onaanvaardbaar. Geen gemeenschappelijk werk DeltaSync en [gedaagden]: betrokken teamleden hadden eigen afgebakende zelfstandige verantwoordelijkheden. [persoon1] niet auteursrechthebbende op grond van artikel 6 Aw: niet gebleken dat rol als teamleider verder ging dan taakverdeling en stellen randvoorwaarden. [gedaagde2] is maker van Drijvende Stad en Drijvende Paviljoen: terug te voeren op zijn schetsen en eerste afstudeerverslag. Deltasync komt geen auteursrecht toe op grond van contracten met [gedaagden]. DeltaSync heeft inbreuk gemaakt op auteursrecht [gedaagde2] door in aanbestedingsdocumenten afbeeldingen van Drijvend Paviljoen op te nemen zonder naamsvermelding. Rotterdam Paviljoen maakt geen inbreuk op Drijvend Paviljoen: overeenstemmende totaalindruk komt dit door niet beschermde elementen en genoeg afstand genomen van wel beschermde elementen. Mogelijk sprake van mede-auteursrecht DeltaSync en Public Domain Architecten op Rotterdam Paviljoen. Inbreuk door gebruik afbeeldingen Rotterdam Paviljoen, zoals dat aan openbare weg staat, op website [gedaagden] onvoldoende onderbouwd.
AUTEURSRECHT - OPDRACHT
Geschil over onder andere wie er auteursrechthebbende is op de zogenaamde Drijvende Stad en het Drijvende Paviljoen. Vervolg op het tussenvonnis van 26 februari 2014 (IEPT20140226), waarin gedaagden de gelegenheid kregen geen om bewijs te leveren van de stelling dat de bindend adviseur die partijen hebben ingeschakeld mondelinge opdracht heeft gekregen om zich over auteursrecht uit te laten en daardoor niet buiten opdracht is getreden.
Uit het getuigenbewijs dat gedaagden hebben aangedragen blijkt volgens de rechtbank niet dat aan de bindend adviseur opdracht is gegeven om zich over het auteursrecht op de betrokken ontwerpen uit te spreken. De bindend adviseur is dus buiten zijn opdracht getreden, hetgeen een dermate ernstig gebrek is dat gebondenheid (voor zover buiten de opdracht) naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid onaanvaardbaar is.
Vervolgens beoordeelt de rechtbank aan wie het auteursrecht op de Drijvende Stad en het Drijvend Paviljoen toekomt. Er is geen sprake van een gemeenschappelijk werk, zoals DeltaSync stelt. Naar het oordeel van de rechtbank doet niet de situatie zich voor dat ieders afzonderlijke bijdrage niet meer te scheiden is, nu ieder betrokken teamlid zijn eigen afgebakende zelfstandige verantwoordelijkheden had. [persoon1] van DeltaSync is geen auteursrechthebbende op grond van artikel 6 Aw, omdat niet is gebleken dat zijn rol als teamleider verder is gegaan dan het verdelen van de taken en het stellen van de randvoorwaarden. Team DeltaSync04 kan geen auteursrechthebbende zijn op grond van artikel 4 Aw, nu het team geen rechtspersoon is.
[gedaagde2] is volgens de rechtbank wel maker van (het architectonische ontwerp van) de Drijvende Stad. Zowel het ontwerp van de afzonderlijke bollen als het ontwerp en de impressie van de Drijvende Stad als geheel zijn terug te voeren op een schets van [gedaagd2] c.q. op zijn eerste afstudeerverslag. De creatieve inbreng voor de ontwerpen komt daarom van [gedaagde2]. [gedaagde2] is op vergelijkbare gronden maker van het Drijvende Paviljoen.
Deltasync komt geen auteursrecht toe op grond van contracten. Er is geen sprake van een overdracht bij de daartoe krachtens artikel 2 Aw vereiste akte en uit de vertrekovereenkomst blijkt niet dat er exploitatiebevoegdheden aan DeltaSync zijn overgedragen.
DeltaSyc heeft inbreuk op het auteursrecht van [gedaagde2] gemaakt door in aanbestedingsdocumenten uit 2009 afbeeldingen van het Drijvend Paviljoen, zonder vermelding van de naam van [gedaagde2] op te nemen. Er is echter geen inbreuk gemaakt op het auteursrecht van [gedaagde2] met het Rotterdam Paviljoen van DeltaSync. Voor zowel het Drijvend paviljoen als het Rotterdam Paviljoen geldt dat de totaalindruk in hoge mate wordt bepaald door het feit van de geclusterde bolvormen, halverwege doorsneden, de transparante gevel, en het bolvormige ETFE. Dat zijn echter afzonderlijk, noch in combinatie auteursrechtelijk beschermde trekken (vgl. vooral het Eden Project). Tussen de ontwerpen is een aantal opmerkelijke verschillen aan te wijzen. Zo kent het Rotterdam Paviljoen geen vijf maar drie bollen en heeft het niet de enorme omvang van het Drijvend Paviljoen. Ook de spectaculaire trap langs de gevel ontbreekt. Het Rotterdam Paviljoen heeft niet het indrukwekkende en spectaculaire karakter van het Drijvend Paviljoen. De rechtbank concludeert dat voor zover sprake is van een overeenstemmende totaalindruk, die hoofdzakelijk berust op juist niet beschermde elementen en dat DeltaSync met betrekking tot de wel beschermde elementen voldoende een eigen weg heeft gekozen.
Gezien de feitelijke gang van zaken gaat de rechtbank ervan uit dat het mogelijk is dat zowel Public Domain Architecten als DeltaSync auteursrechthebbende zijn op het Rotterdam Paviljoen. Er kan niet vanuit worden gegaan dat DeltaSync haar recht heeft overgedragen aan de gemeente Rotterdam, aangezien geen sprake is van een ondertekende akte van overdracht. De gevorderde verklaring voor recht wordt derhalve toegewezen met dien verstande dat voor recht wordt verklaard dat het auteursrecht aan Delta Sync of mede aan Delta Sync toekomt.
DeltaSync stelt voorts dat [gedaagden] inbreuk maakt op haar auteursrecht door bepaalde afbeeldingen van het Rotterdam Paviljoen te gebruiken op hun website. Deze vordering is onvoldoende onderbouwd in het licht van het feit dat het gaat om foto’s van het Rotterdam Paviljoen zoals dat aan de openbare weg staat. Ook de overige vorderingen (o.a. wanprestatie) worden afgewezen.
