Luxe imago merken L'Oréal aangetast door beschadigingen aan verpakkingsmateriaal

Decoderen van de parfums levert op zich zelf geen aantasting van de herkomstfunctie op. Luxe imago merken L’Oréal door de beschadigingen aan het verpakkingsmateriaal aangetast. Gedaagden kunnen zich niet op uitputting beroepen. Gevorderde accountantsverklaring afgewezen.

MERKENRECHT

Gevoegde zaken. L’Oréal is houdster van een groot aantal luxe merken waaronder Victor & Rolf en Yves Saint Laurent. De webshophouders zijn geen erkende wederverkopers van de L’Oréal merken Gedaagden runnen webshops van waar zij online parfums verhandelen van onder meer merken van L’Oréal. Op verzoek van L’Oréal heeft anti-piraterijorganisatie REACT proefaankopen gedaan bij deze webshops van verschillende parfums van L’Oréal. REACT heeft de verpakkingen van deze parfums geanalyseerd en heeft gerapporteerd dat verpakkingen behoorlijk beschadigd waren. Het cellofaan was losgehaald en vervolgens slordig dichtgeplakt, kartonnen verpakkingen waren opengesneden en weer dichtgeplakt, aan de binnenzijde van verpakkingen waren stukken karton uitgesneden. Ook heeft REACT geconstateerd dat de verpakkingen van de parfums ontdaan waren van hun oorspronkelijke productcodes. L’Oréal vordert onder meer verklaring voor recht dat gedaagden inbreuk hebben gemaakt op de L’Oréal merken en onrechtmatig hebben gehandeld heeft gehandeld jegens L’Oréal.

De rechtbank oordeelt dat gedaagden verpakkingen met L’Oréal-parfums hebben verkocht en geleverd waarvan de productcodes zijn gedecodeerd waardoor de verpakkingen in meer of mindere mate zijn beschadigd. Het enkele ontbreken van de productcodes levert op zich zelf nog geen aantasting van de herkomstgarantiefunctie op. L’Oréal heeft onvoldoende gesteld dat het decoderen niet aan de door de rechtspraak ontwikkelde vereisen voor ompakking voldoet. Wel heeft L’Oréal gemotiveerd gesteld dat de beschadigingen van de verpakkingen die door het decoderen veroorzaakt zijn, van dien aard zijn dat sprake is van wijzigingen die de kwaliteit van de luxueuze L’Oréal-parfums in negatieve zin beïnvloeden en het luxe imago van de merken wordt aangetast. L’Oréal heeft een gegronde reden om zich te verzetten tegen de verhandeling van de gedecodeerde parfums.
Gedaagden stellen dat de beschadigingen niet aan hen kan worden toegerekend omdat zij de producten in gedecodeerde toestand van hun leveranciers ontvangen. Dit kan niet worden tegengeworpen aan L’Oréal omdat toerekenbaarheid geen vereiste is voor merkinbreuk. Daarbij zijn de handelingen van gedaagden die volgens L’Oréal onrechtmatig zijn, het verder verhandelen van door decodering beschadigde producten en niet het beschadigen op zich . Gedaagden kunnen zich niet op uitputting beroepen en hebben inbreuk gemaakt op de merken van L’Oréal. De vorderingen daarop gebaseerd zijn toewijsbaar.
De rechtbank wijst de door L’Oréal gevorderde accountantsverklaring af. Een registeraccountant kan een dergelijke assurance niet geven. Toewijzing van deze vordering zou executieproblemen opleveren. Een minder ver strekkende opdracht tot het maken van een “rapport van feitelijke bevindingen” biedt naar het oordeel van de rechtbank de merkhouder geen extra zekerheid omdat de accountant daarin volgens zijn gedragsregels geen conclusies mag trekken. Gelet op de beperkte zekerheid die een dergelijk rapport biedt en de hoge kosten die met het opstellen van het rapport gemoeid zijn, wordt deze vordering afgewezen.

IEPT20161012, Rb Den Haag, L’Oréal v S
(ECLI-versie)

IEPT20161012, Rb Den Haag, L'Oréal v A
(ECLI-Versie)

IEPT20161012, Rb Den Haag, L'Oréal v ANS Trading
(ECLI-versie)