In deze zaak staat het door GSK gehouden EP2 903 638 Europees octrooi centraal, betreffende een “immunogenic composition” bestaande uit een combinatie van geconjugeerde capsulaire polysacchariden van Streptococcus agalactiae (GBS). De octrooihouder stelde zich op het standpunt dat de in de productclaim geformuleerde materie, hoewel de therapeutische werkzaamheid daarin niet expliciet is vermeld, diende te worden uitgelegd als zijnde beperkt tot toepassingen als vaccin, overeenkomstig de in de octrooibeschrijving opgenomen definitie. De opposant (Pfizer) betwistte deze interpretatie.
De centrale vraag was of een productclaim, die een duidelijk technisch kenmerk beschrijft, alsnog beperkt zou moeten worden door de therapeutische werkzaamheid die in de beschrijving wordt genoemd, maar niet in de claimtekst zelf is opgenomen. De Board of Appeal moest zich buigen over de mate waarin de beschrijving gebruikt mag worden om de betekenis van ogenschijnlijk duidelijke claims te beïnvloeden, een kwestie die ook aan de orde kwam in de latere, baanbrekende uitspraak G 1/24 van de Enlarged Board of Appeal.
De Board of Appeal oordeelde dat productclaims niet moeten worden geïnterpreteerd als omvattende therapeutische effecten, tenzij dit expliciet is opgenomen in de bewoordingen van de conclusie. De Board stelde dat definities in de beschrijving geen voorrang hebben boven een duidelijke claim. In lijn met de later vastgestelde principes van G 1/24, werd de claim daarom niet als beperkt door de therapeutische werkzaamheid beschouwd. Nu de uitvinding zonder deze beperking niet als inventief werd beschouwd ten opzichte van de stand van de techniek, werd het octrooi ingetrokken. De uitspraak bevestigt het principe dat claims de omvang van de bescherming bepalen en dat de beschrijving de claims niet kan herdefiniëren.
