Over licentievergoedingen Buma en Sena. Partijen treffen een regeling die in een vonnis wordt vastgelegd. De kantonrechter belicht wel nog de rol die Eskeep (en soortgelijke bedrijven) in dit soort zaken spelen. Zij sturen rekeningen aan ondernemers en houden de ondernemers voor dat zij niets meer aan Sena hoeven te betalen, terwijl dat niet klopt. Ondernemers komen daardoor voor hoge kosten te staan die zij niet zouden hebben gehad als zij juist waren voorgelicht.
Eiseres Buma beheert en incasseert op grond van de Auteurswet de vergoedingen voor muziekgebruik waaronder het innen van vergoedingen voor optredens van live acts (‘horeca amusementsmuziek’). Sena is op grond van artikel 15 lid 1 van de WNR aangewezen als rechtspersoon die exclusief belast is met de inning en de verdeling van de in die wet bedoelde billijke vergoedingen. In het Grieks restaurant heeft gedaagde achtergrondmuziek afgespeeld en een aantal keren een live band laten optreden. Zij had een overeenkomst gesloten met en betaalt aan de Belgische firma Eskeep voor het afspelen van achtergrondmuziek via de “Eskeep speler”. Door aan Eskeep te betalen is "alles geregeld". Restaurant-pand is afgebrand. Er is tijdens mondelinge behandeling een regeling getroffen (€2.500, pas opeisbaar op 2 januari 2026).
De kantonrechter wil er wel op wijzen dat....
5.2 (...) hij de rol van het bedrijf Eskeep zeer kwalijk vindt in deze kwestie. Eskeep blijft haar klanten, waaronder gedaagde, voorhouden dat zij door aan Eskeep te betalen voor het afspelen van muziek in een openbaar toegankelijke ruimte, geen vergoeding meer aan Sena verschuldigd zijn. Vast staat dat Eskeep zelfs in mei 2025 nog zo’n bericht aan gedaagde heeft gestuurd. Sena heeft Eskeep meermaals gewezen op de uitspraak van de Hoge Raad van 17 juli 2020, waarin de Hoge Raad heeft bevestigd dat Sena in Nederland exclusief bevoegd is om vergoedingen te innen namens producenten en artiesten voor het afspelen van muziek in een openbaar toegankelijke ruimte, en dat het dus niet mogelijk is om buiten Sena om een overeenkomst te sluiten voor het betalen van deze vergoedingen. Sena heeft (onder andere) Eskeep er vrijwel direct na de uitspraak van de Hoge Raad op gewezen dat zij gedurende een korte periode een gedoogbeleid zal hanteren, maar dat het aanbieden van overeenkomsten na die gedoogperiode moet stoppen. Ook heeft Sena Eskeep er in die gedoogperiode meermaals van op de hoogte gesteld dat dit gedoogbeleid met ingang van 1 januari 2024 zal eindigen. Desondanks gaat Eskeep door met het aanprijzen van haar diensten en doet het voorkomen alsof ondernemers goedkoper uit zijn bij Eskeep. Echter, ondernemers betalen door dit gedrag van Eskeep dubbel, omdat Sena hoe dan ook alsnog betaald moet worden, en hen hangen hoge kosten boven het hoofd als het tot een procedure komt. Eskeep stookt ondernemers immers op (zo ook in deze procedure) om niet direct de billijke vergoeding aan Sena te betalen en daarmee een procedure te voorkomen. In plaats daarvan levert Eskeep een (kansloos) verweer aan en zadelt ondernemers daarmee met een procedure op die zij niet kunnen winnen. Daardoor lopen de kosten nog hoger op.
5.3. Daarbij steekt dat Eskeep zich in het door haar aangeleverde verweer een soort David rol aanmeet tegenover Sena als Goliath. Die rol past haar echter absoluut niet. Eskeep maakt simpelweg misbruik van het voor leken onbekende verschil tussen Buma en Sena om zelf geld te verdienen over de rug van nietsvermoedende ondernemers. De kantonrechter ziet daarom aanleiding om deze uitspraak te publiceren, in de hoop dat andere ondernemers niet de dupe worden van Eskeep en soortgelijke bedrijven.
