[eiseres] leverde technisch onderhoud, hosting, domeinregistratie en e-mailhosting aan [gedaagde]. Volgens [eiseres] betaalde [gedaagde] vier facturen niet, waarna de overeenkomst op 8 juli 2025 werd ontbonden. [gedaagde] eiste schadevergoeding wegens geblokkeerde domeinnamen, omzetverlies en reputatieschade. De rechter oordeelde dat de blokkades volgden op de wanbetaling. Ook de klacht over verhuissleutels werd afgewezen. De vordering van [eiseres] werd deels toegewezen en die van [gedaagde] afgewezen.
[eiseres] en [gedaagde] zijn een overeenkomst aangegaan op grond waarvan [gedaagde] een abonnement heeft afgenomen voor technisch onderhoud van een website en ook webhosting, domeinregistratie en e-mailhosting voor zijn bedrijf. Volgens [eiseres] heeft [gedaagde] drie facturen niet betaald. Na vermeerdering van eis vordert [eiseres] betaling van nog een vierde factuur. [eiseres] heeft de overeenkomst bij brief van 8 juli 2025 ontbonden. [eiseres] wil dat [gedaagde] de facturen alsnog betaald. [gedaagde] wil dat [eiseres] de schade die hij heeft geleden doordat [eiseres] de domeinnamen heeft geblokkeerd vergoed. Volgens [gedaagde] bestaat zijn schade uit omzetverlies en reputatieschade. Echter de blokkades waren een reactie op het niet betalen van de facturen door [gedaagde] (en niet andersom).
Verder heeft hij kosten moeten maken omdat [eiseres] de verhuissleutels niet wilde afgeven. [eiseres] heeft bij dupliek aangegeven dat [gedaagde] nimmer opdracht heeft gegeven tot afgifte van de verhuissleutels. Een webdesigner heeft wel contact opgenomen met [eiseres] , maar [eiseres] mag volgens hetgeen gebruikelijk is deze alleen afgeven aan de eigenaar van de website of met zijn toestemming. Hij heeft voor zijn onderneming nieuwe websites moeten laten maken.
De kantonrechter wijst de vordering van [eiseres] deels toe en de vordering van [gedaagde] af.
