Journalist die een krantenartikel over eiser heeft geschreven, heeft – in het kader van wederhoor – voorafgaand aan de publicatie gevraagd commentaar te geven. Eiser heeft vervolgens een communicatieadviseur en een advocaat ingeschakeld om hem te adviseren over het door hem te geven commentaar. Volgens eiser hebben zij hem ondeugdelijk geadviseerd over het door hem aan de journalist te geven commentaar en is hij als gevolg daarvan zijn baan kwijtgeraakt. In deze procedure stelt eiser hen daarvoor met verschillende vorderingen aansprakelijk. Omdat eiser onvoldoende heeft onderbouwd dat zijn voormalig communicatieadviseur en advocaat hem ondeugdelijk hebben geadviseerd, wijst de rechtbank de vorderingen van eiser af.
Het kernverwijt van eiser is dat zijn communicatieadviseur en advocaat hem ondeugdelijk hebben geadviseerd over het commentaar op een aangekondigd FD-artikel. Volgens eiser kon een passage daarin worden begrepen als een bekentenis van het mededelen van voorwetenschap, waardoor hij zijn baan verloor. De rechtbank oordeelt dat niet kan worden vastgesteld dat de bestuurders onrechtmatig hebben gehandeld. Voor bestuurdersaansprakelijkheid is vereist dat persoonlijk een ernstig verwijt kan worden gemaakt; die hoge drempel wordt niet gehaald. Evenmin is gebleken dat eiser overeenkomsten had gesloten met de bestuurders persoonlijk.
Ten aanzien van de communicatieadviseur en de advocaat oordeelt de rechtbank dat eiser onvoldoende heeft onderbouwd dat zij zijn tekortgeschoten in de nakoming van hun verplichtingen. De conceptcommentaren kwamen tot stand op basis van de door eiser verstrekte informatie, hij heeft daarop meermalen gedetailleerde input gegeven en hij heeft niet duidelijk gemaakt dat de inhoud of strekking volgens hem onjuist was. Ook is niet aannemelijk geworden dat de gewraakte passage redengevend is geweest voor zijn ontslag. De conclusie is dat alle vorderingen van eiser worden afgewezen.
