Verwarringsgevaar tussen beeldmerk YAMAS en woordmerk LLAMA door uitspraak Spaans publiek
27-08-2018 Print this page
Merkenrecht. Beroep tegen de afwijzing van de inschrijving van het Uniebeeldmerk YAMAS voor waren in klasse 32 (non-alcholische dranken) en klasse 33 (alcoholische dranken(exclusief bier)) nadat oppositie was ingesteld door de houder van het Uniewoordmerk LLAMA voor waren in klasse 33 (alcoholische dranken (exclusief bier)).
Het beroep faalt. Klager stelt dat de kamer van beroep onterecht verwarringsgevaar heeft vastgesteld tussen de beide merken in geding. Het Gerecht komt in haar eigen beoordeling van dit verwarringsgevaar echter tot dezelfde conclusie als de kamer van beroep. De kamer van beroep heeft het algemene en professionele publiek in de Unie als relevant publiek aangehouden en heeft zich hierbij gefocust op het Spaanssprekende gedeelte hiervan, hetgeen onbetwist is door partijen. Rekening moet worden gehouden met een gemiddeld aandachtsniveau. De waren zijn terecht door de kamer van beroep beoordeeld als identiek, rekening houdend met de waren waarvoor het merk is ingeschreven en niet zozeer de waren die uiteindelijk verkocht worden.
De merken vergelijkend oordeelt het Gerecht als volgt. Hoewel de eerste elementen (‘Y’ respectievelijk ‘LL’) verschillend zijn en dit de meeste aandacht trekt, is visueel sprake van een lage mate van overeenstemming door de gelijke lengte van de merken (5 letters) en de aanwezigheid van de letterreeks ‘ama’. Auditief is sprake van een zeer hoge mate van overeenstemming voor het Spaanssprekende gedeelte van het publiek nu de uitspraak van de elementen ‘yama’ en ‘llama’ voor een groot gedeelte van dit publiek identiek is en het enige verschil de eindletter ‘s’ is in het aangevraagde merk. Begripsmatig zijn de merken verschillend, omdat de betekenis van het Griekse woord ‘yamas’ (‘proost’) onbekend moet worden verondersteld bij het Spaanssprekende publiek. De waren worden vooral mondeling gekocht (in restaurants, bars), waardoor de auditieve overeenstemming zwaar weegt en de verschillen die er zijn minder duidelijk overkomen (in een gehorig restaurant bv.).
Op grond van de voorgaande overwegingen oordeelt het Gerecht dat er sprake is van verwarringsgevaar ten aanzien van de beide merken voor het Spaanssprekende gedeelte van het relevante publiek. De inschrijving van het merk wordt afgewezen, omdat verwarringsgevaar voor een (niet-verwaarloosbaar) gedeelte van het publiek voldoende is om de inschrijving af te wijzen.
