Schorsing tenuitvoerlegging nu alleen producten uit specifieke massa-aanbiedingen vallen onder opgavebevel
07-08-2025 Print this page
In dit vonnis schorst de voorzieningenrechter de tenuitvoerlegging van een veroordeling van de bodemrechter totdat in hoger beroep einduitspraak is gedaan. De zaak draait om de uitleg van ‘inbreukmakende producten’ in het kader van een opgavebevel en de vraag of Futurist al voldoende gegevens heeft verstrekt. De rechter volgt de uitleg van Futurist: alleen producten uit specifieke massa-aanbiedingen vallen onder het bevel. Er is geen bewijs voor namaak. De dwangsommen hoeven (voorlopig) niet betaald te worden. Sisley moet de proceskosten van €15.478,37 vergoeden.
Futurist is parallelhandelaar in luxe cosmeticaproducten en is bij vonnis IEPT20250604 veroordeeld om gegevens aan een merkhouder te verstrekken in verband met twee aanbiedingen die merkinbreuk maakten. De parallelhandelaar vindt dat zij aan het vonnis heeft voldaan, maar de merkhouder vindt van niet. Dat ligt ten dele aan de interpretatie van het vonnis en voor een ander deel aan de onduidelijkheid van de gegevens die zijn verstrekt. De merkhouder dreigt met executie van flinke dwangsommen. Daarom vordert de parallelhandelaar nu in kort geding om de executie een halt toe te roepen totdat duidelijkheid is verkregen in het hoger beroep in de bodemzaak. De vordering wordt grotendeels toegewezen.
In een brief laat Futurist weten dat onderdelen 5.2 tot en met 5.5 van het vonnis enkel betrekking hebben op Sisley-producten die via massa-aanbiedingen zijn aangeboden. Futurist stelt dat er geen transacties hebben plaatsgevonden naar aanleiding van deze aanbiedingen en dat de vermelde informatie deels niet bestaat. De producten waren nooit op voorraad en er zijn geen brochures of promotiemateriaal gebruikt. Er kan dus niets worden teruggeroepen of ingeleverd. Er zijn twee Excel-bestanden met e-mailadressen van ontvangers van de aanbiedingen toegevoegd. Futurist kan de overige gegevens van deze ontvangers niet binnen 14 dagen aanleveren, omdat die moeilijk te achterhalen zijn. Ook zijn de prijslijsten van de massa-aanbiedingen bijgevoegd, zoals eerder door Sisley ingebracht in de procedure.
Volgens Sisly zien de onderdelen op de in- en verkoop van Sisley-producten in de periode dat de merkinbreuk plaatsvond, te weten vanaf 1 januari 2023. Zij volgt dus niet de uitleg van Futurist, daarmee voldoet ze niet aan het vonnis en zijn dwangsommen verbeurd.
Futurist vordert verbod op treffen van executiemaatregelen tot uitspraak in hoger beroep is gewezen.
Tussen partijen is in geschil wat onder “Inbreukmakende Producten” moet worden verstaan. Volgens B. Futurist gaat het om de specifieke producten die bij de massa-aanbiedingen zijn aangeboden. Volgens Sisley betreft het alle productcategorieën of-type die in de massa-aanbiedingen zijn genoemd en in de periode dat de merkinbreuk plaatsvond (de jaren 2023 en 2024) door B. Futurist zijn ingekocht, aangeboden en verhandeld.
De voorzieningenrechter oordeelt dat de opgaveverplichting bedoeld is om Sisley in staat te stellen te bepalen of zij schade heeft geleden door de massa-aanbiedingen van B. Futurist, en zo ja, hoe groot die schade is. Het gaat dus niet om het bestrijden van merkinbreuk op zich. B. Futurist hoeft enkel informatie te geven over de producten die in de massa-aanbiedingen zijn aangeboden, niet over alle in- en verkopen van vergelijkbare producten. Dit is logisch, omdat alleen die specifieke producten in het vonnis als mogelijk merkinbreukmakend zijn aangemerkt. Er is geen bewijs dat B. Futurist namaakproducten heeft aangeboden, zoals Sisley beweert. De uitleg die B. Futurist aan het vonnis geeft over haar opgaveverplichting is dan ook correct.
De voorzieningenrechter schorst de tenuitvoerlegging van veroordeling in 5.6 van het vonnis totdat een einduitspraak in hoger beroep is gewezen. Sisley wordt veroordeeld in de proceskosten van €15.478,37.
