Eiser, een tuin- en landschapsontwerper, vordert van gedaagde, een interieurontwerper, verbod op auteursrechtinbreuk en misleidende reclame. In een SBS6-uitzending van “Design Secrets” werd gedaagde gepresenteerd als ontwerper van een villa in Spanje, waarbij beelden van de buitenruimte werden getoond zonder eiser te noemen. Eiser stelt dat gedaagde onterecht de indruk wekt de ontwerper te zijn en zijn auteursrechten schendt. De rechtbank oordeelt dat eiser onvoldoende heeft aangetoond dat gedaagde verantwoordelijk is voor de openbaarmaking of productie van het programma. Gedaagde had beperkte invloed op de inhoud en naamsvermelding. Zelfs als sprake was van auteursrechtinbreuk, kan gedaagde niet aansprakelijk worden gehouden. Ook is niet bewezen dat gedaagde misleidend of onrechtmatig handelde. De vorderingen worden afgewezen en eiser moet €8.299,50 aan proceskosten betalen.
[Eiser] is een natuurinclusief tuin- en landschapsontwerper die werkzaam is in het hogere (internationale) marktsegment. Hij heeft onder andere het tuin- en landschapsontwerp gemaakt voor een villa in Altea, Spanje. [Gedaagde], een interieurontwerper die zich ook op het hogere segment richt, was verantwoordelijk voor het interieur en exterieur van dezelfde villa. Op 17 december 2023 werd in het SBS6-programma “Design Secrets” aandacht besteed aan deze Spaanse villa. [Gedaagde] werd daarin gepresenteerd als de ontwerper en sprak over de totstandkoming van het project. In de uitzending werden ook beelden van de buitenruimte, waaronder drone-opnamen, getoond. Eiser werd daarbij echter niet genoemd.
Eiser legt aan zijn vorderingen primair ten grondslag dat [gedaagde] inbreuk heeft gemaakt op zijn auteursrechten door videobeelden van de buitenruimte te (laten) maken en deze openbaar te (laten) maken als onderdeel van het televisieprogramma. Subsidiair stelt [eiser] dat sprake is van misleidende reclame in de zin van artikel 6:194 Burgerlijk Wetboek (BW) omdat [gedaagde] in het televisieprogramma de misleidende en onrechtmatige indruk wekt dat niet [eiser], maar hijzelf de ontwerper van de buitenruimte is. Daarbij acht [eiser] het een onrechtmatige omissie dat [gedaagde] hem niet als maker van de buitenruimte heeft genoemd in het televisieprogramma.
Eerder werd de presentator van het tv-programma aangesproken, maar die vorderingen werden afgewezen: IEPT20240724.
In de hoofdprocedure heeft [eiser] onvoldoende aangetoond dat [gedaagde] verantwoordelijk is voor de openbaarmaking of verveelvoudiging van het televisieprogramma in de zin van de Auteurswet (art. 12, 13 en 14 Aw). Het feit dat [gedaagde] in de uitzending is gefilmd en beelden van de buitenruimte zijn getoond, betekent niet dat hij betrokken was bij het maken, produceren of uitzenden van het programma.
Hoewel gedaagde invloed had op de inhoud van het item en zijn onderneming promootte, heeft hij volgens de rechtbank geen doorslaggevende rol gespeeld bij de verspreiding van het programma. Dit wordt versterkt door zijn verklaring dat de producent beperkte ruimte gaf voor naamsvermeldingen, wat eiser niet heeft weersproken. Eisers eigen ervaringen met tv-producties leveren geen bewijs dat gedaagde vergelijkbare zeggenschap had. Er is ook geen aanvullend onderzoek gedaan door eiser om dit te onderbouwen.
De rechtbank acht het daarom niet nodig om in te gaan op de vraag of er auteursrecht op het tuinontwerp rust of of gedaagde een beroep op art. 18a Aw toekomt. De vorderingen van eiser worden afgewezen: zelfs als er sprake zou zijn van auteursrechtinbreuk, kan gedaagde daarvoor niet aansprakelijk worden gehouden. Eiser heeft de verkeerde partij gedagvaard.
Eiser heeft onvoldoende onderbouwd dat gedaagde beeldmateriaal van de buitenruimte heeft verstrekt aan derden. De rechtbank neemt hetgeen in het incidentele vonnis is overwogen over in de hoofdzaak over de "misleidende mededeling" dat er onjuist de indruk is gewekt/onrechtmatige omissie dat gedaagde de ontwerper van de buitenruimte is. Dat eiser teleurgesteld is dat hij niet is genoemd in een tv-programma waarin beelden zijn te zien van een project waar hij veel tijd en energie in heeft gestoken en welk project als een van zijn meesterwerken kan worden beschouwd. Toch brengt dit niet mee dat [gedaagde] in zijn uitlatingen en gedragingen misleidend is geweest of onrechtmatig heeft gehandeld.
De rechtbank wijst de vorderingen van eiser af en veroordeelt hem in de proceskosten van €8.299,50.
