Sena factureerde gedaagde voor muziekgebruik in een restaurant, ondanks dat de muziek zelfgecomponeerd, -geproduceerd en alleen intern gebruikt was. De kantonrechter oordeelt dat geen billijke vergoeding verschuldigd is, omdat geen sprake is van een ‘voor commerciële doeleinden uitgebracht fonogram’. De gevraagde verklaring voor recht is te onbepaald, omdat ook zelfgecomponeerde en -geproduceerde muziek commercieel kan worden uitgebracht. Alle vorderingen in conventie en reconventie worden afgewezen.
Relatiemanager heeft gedaagde bezocht, muziekgebruik geconstateerd en daarvoor een factuur 'horeca achtergrondmuziek' gestuurd. In reactie op bezwaar heeft Sena gestuurd: "Ook door uzelf gecomponeerde muziek is niet “rechtenvrij voor Sena”." Tussen partijen is niet in geschil dat het muziek betreft dat door de (indirect) bestuurder van gedaagde, X, zelf is gecomponeerd, geproduceerd en uitgevoerd. De muziek is enkel voor het gebruik binnen het restaurant geproduceerd en is niet beschikbaar voor derden.
Sena stelt dat uit de uitspraak van de Hoge Raad (IEPT20200717) volgt dat de term “rechten-inclusieve muziek” niet meer bestaat, en dat ook zelfgecomponeerde en -geproduceerde muziek daarom niet rechtenvrij is en een billijke vergoeding vereist. De kantonrechter oordeelt dat Sena inderdaad bevoegd is tot vaststelling, inning en verdeling van de billijke vergoeding, maar dat wel sprake moet zijn van een ‘voor commerciële doeleinden uitgebracht fonogram’. Daarvan is in deze zaak geen sprake, zodat [gedaagde in conv] geen vergoeding verschuldigd is op grond van artikel 7 Wnr. Ook het enkele feit dat [gedaagde in conv] muziek afspeelt via een Beat Box of om de sfeer in het restaurant te bevorderen, leidt niet tot een andere conclusie. Het fonogram verandert daardoor niet van kleur; het moet publiekelijk beschikbaar zijn om als zodanig te gelden. Dat is hier niet gebleken.
De vordering tot de verklaring voor recht dat geen licentie nodig is omdat dit enkel muziek betreft van eigen productie en repertoire – is te onbepaald en daarom niet toewijsbaar. De door X zelfgecomponeerde en -geproduceerde muziek kan immers wel voor commerciële doeleinden worden uitgebracht of door online beschikbaarstelling worden aangemerkt als een zodanig fonogram. In dat geval is gedaagde wel degelijk een billijke vergoeding verschuldigd aan Sena.
De vorderingen in conventie en in reconventie worden afgewezen.
