Nomad Company, producent van reis- en campingproducten, procedeert tegen Nomadik, fabrikant van stretchtenten. Hoewel Nomadik zich richt op B2B-verkoop, kan ook het algemene publiek de tekens waarnemen. Er is aanzienlijke auditieve en begripsmatige overeenstemming tussen “Nomad” en “Nomadik”, die niet wordt weggenomen door kleine verschillen of logo’s. Beide producten vallen onder de ruime categorie ‘tenten’ en zijn zeer soortgelijk. De rechtbank oordeelt dat sprake is van reëel verwarringsgevaar. Nomadik maakt inbreuk, moet staken in de EU, opgave doen en schade vergoeden. Kosten: €18.457,33.
Nomad Company is in 1978 opgericht en produceert reis- en campingproducten onder haar Nomad-merken. Nomadik is fabrikant van een strechtent, zij biedt haar dienst via diverse Europese websites aan.
Het relevante publiek Nomad Company stelt dat de gewone consument het algemene publiek is, terwijl Nomadik aanvoert dat zij zich richt op B2B verkoop. De distributeursnetwerken bestaan voornamelijk uit evenementenbedrijven die een bestaande voorraad stretchtenten hebben die ze verhuren of op andere wijze willen aanbieden aan hun klanten, organisatoren van events of horecaondernemers. Stretchtenten zijn niet te koop via de conventionele retailkanalen, daar zijn de stretchtenten te kostbaar voor. Terecht benoemt Nomad Company dat het algemene publiek dat een evenement met stretchtent bezoekt, het teken kan waarnemen.
Overeenstemming Nomad Company wijst voorts terecht op een aanzienlijk aantal beroepszaken waarin werd geconcludeerd dat ondanks dat bij het teken twee letters waren toegevoegd aan het eind, niettemin sprake was van (aanzienlijke) overeenstemming [Patou/Patoune, Fluid/Fluidfx, Batex/Batexia]. Hierbij komt dat het onderdeel “-ik” bij uitspraak het in aanmerking te nemen publiek begripsmatig zal doen denken aan het bijvoeglijke naamwoord van Nomad of Nomade, een reizend volk (zonder vaste woonplaats). De aanzienlijke mate van overeenstemming wordt niet weggenomen door de verschillen. Ook het logo voegt visueel niet zoveel toe dat dit de auditieve en begripsmatige overeenstemming compenseerd.
Soortgelijke waren De rechtbank overweegt dat beide producten in het gewone spraakgebruik worden aangeduid met ‘tent’, zodat zij in dezelfde categorie vallen. De tenten bestaan uit min of meer dezelfde bestanddelen (doek, stokken, haringen, scheerlijnen), waarmee de soortgelijkheid in beginsel is gegeven. Verschillen in grootte, bestemming (kamperen of evenementen) en publiek maken dat het geen identieke waren zijn, maar nemen de (grote) soortgelijkheid niet weg. Het is niet uit te sluiten dat het publiek denkt dat een producent van kampeertenten ook evenementtenten maakt. De materialen zijn grotendeels hetzelfde. De vergelijking van Nomadik met een rubberboot en containerschip gaat mank. Nomadik heeft bovendien geen reconventie ingesteld tot doorhaling wegens niet-normaal gebruik voor een bepaald type tenten. Uitgegaan moet worden van de ruime categorie ‘tenten’. De rechtbank oordeelt dat er sprake is van zeer aanzienlijke soortgelijkheid tussen de waren.
Er is sprake van een reëel verwarringsgevaar.
Nomadik maakt inbreuk op NOMAD-merken en beveelt staking in de EU. Opgaveplicht. Schadevergoeding op te maken bij staat sinds 22 maart 2021. Op straffe van dwangsom van €5.000 voor ieder(e) dag(deel). Proceskosten: €18.457,33.